Baryt jest głównym minerałem baru, należącego do berylowców. Jego dużą gęstość wyczuwa się w ręku. Jest najcięższy wśród berylowców, ale należy do metali lekkich. Najpospolitszy w skorupie ziemskiej spośród pierwiastków o dużej masie atomowej. Baryt rozpuszcza się tylko w stężonym, gorącym kwasie siarkowym. Jest trudno topliwy.

W przyrodzie baryt występuje dość powszechnie w żyłach hydrotermalnych powstałych w niskich temperaturach (kilkudziesięciu stopni Celsjusza) - a grubość takich żył sięgać może kilku metrów. W Polsce baryt jest minerałem pospolitym. Tylko na Dolnym Śląsku zarejestrowano około 150 jego wystąpień. Obecnie baryt wydobywany jest w 50 krajach, z ponad 1000 złóż.

 

Baryt


Kryształy barytu cechuje niekiedy bogactwo ścian. Baryt ma zwykle pokrój tabliczkowy lub słupkowy. Często skupienia tabliczkowate tworzą formy grzebieniaste lub zrosty przypominające "róże pustyni". Owalne lub okrągłe konkrecje mają strukturę pręcikową lub włóknistą. Minerał ten może występować w postaci stalaktytów i stalagmitów, a także tworzyć skupienia ziarniste, zbite, skorupowe, ziemiste.
Małe kryształy barytu są bezbarwne i przezroczyste, większe - mlecznobiałe i nieco przeświecające lub nieprzezroczyste. Kryształy te mogą być w różnym stopniu zabarwione na czerwono, brunatno, szaro, niebieskawo, zielonawo.

Barytowi może towarzyszyć: sfaleryt, wurcyt, piryt, markasyt, chalkopiryt, tetraedryt, arsenopiryt, smitsonit, kalcyt, dolomit, kwarc, fluoryt, celestyn.

Zróżnicowana jest barwa agatów. Przeważają szare, różowawe i brunatne, rzadko żywsze barwy: czerwone, zielone, czarne. Stąd stosowane bardzo często sztuczne barwienie.
Często wnętrze agatów wypełnione jest odmianami kwarcu niekiedy tworzącego geodę.